نقل شده كه گويد : امام صادق - عليه السّلام - به من فرمود : « خداوند هيچ كتابى را از آسمان نازل نفرموده جز آنكه در سر آغازش بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بوده ، و با نزول بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ شناخته مىشد كه سوره به آخر رسيده ( و سوره بعدى شروع شده ) است . « 1 » همچنين در كافى از يحيى بن ابى عمير هذلى نقل شده كه گويد : « در نامه‌اى به امام باقر - عليه السّلام - نوشتم : فدايت گردم چه مىفرمايى در مورد شخصى كه در نمازش فقط به قصد سوره حمد بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را در ابتدا خوانده و وقتى حمد تمام شده و سوره ديگر را شروع كرده بسم اللّه را نخوانده است و عياشى گفته اشكالى ندارد . حضرت به خطّ مبارك خود مرقوم فرمود : « براى به خاك ماليدن بينى او و ناپسند داشتن او - يعنى عياشى - آن نماز را دوباره اعاده كند » . « 2 » در خبر صحيح محمّد بن مسلم گويد : از امام صادق - عليه السّلام -

--> ( 1 ) وسائل الشيعة 4 : 747 حديث 12 . ( 2 ) اين حديث را مرحوم كلينى در فروع كافى 1 : 86 باب قراءة القرآن حديث 2 ، و شيخ طوسى در تهذيب 1 : 153 باب كيفية الصلاة حديث 20 و روضة المتقين 2 : 189 و وسائل الشيعة 4 : 746 حديث 6 آورده‌اند ولى با متن مورد ترجمه ما دو تفاوت دارد ، يكى راوى حديث است كه بر خلاف اينجا يحيى ابن ابى عمران و يا به نقل روضه و تهذيب يحيى بن عمران الهمدانى ضبط شده ، و ديگر در همه اين كتابها به جاى عياشى عباسى ضبط شده و اللّه العالم بحقايق الامور . ( مترجم )